เมื่อก่อนผมก็รู้สึกว่ามันไม่จำเป็นต้องพกเหมือนกัน ต่อมาได้สั่งซื้อในอีเบย์มาหลายเล่มเหมือนกัน แล้วก็พกอันนั้นที อันนี้ที
ตอนนี้เริ่มใช้แล้ว ใช้ตัด แคะ แกะ เกา ปรากฏว่าเริ่มติด แต่ก็ยังไม่ได้ชอบอันไหนเป็นพิเศษ แล้วก็มาติดใจกับ"ลาโยล" (Laguiole) อันที่พ่อได้เป็นมือสองมา แต่สภาพเยินมาก ก็เอามาแต่งใหม่ ก็คือภาพที่ใช้เป็นไตเติลบนสุดนั่นแหล่ะ แต่งเสร็จก็ยึดเลย เพราะเริ่มหลงรักแล้ว มันสวยอ่ะดิตอนนี้เริ่มกลายเป็นความจำเป็นที่ต้องมีพกติดตัวตลอดและ เพราะว่าพอมีแล้วมันช่วยได้หลายอย่างเลย บางทีเรื่องเล็กๆน้อยๆ อย่างเช่นตัดเชือก ตัดด้าย ตัดถุงกับข้าว ปอกมะม่วง เฉาะน้ำแข็งเวลากินเหล้า ฯลฯ มันสะดวกไปหมดเลย แต่ที่สำคัญ มันสวยยยย ลูบคลำทั้งวันเลย ถ้าไม่ได้พกติดตัว ไม่ได้ลูบคลำแล้วมันหงุดหงิดอ่ะดิ อิอิ
เหตุผลอีกอย่าง ของบางอย่างอย่างเช่นไอ้ก้อนโลหะฝังก้อนหินที่เอามายัดไว้บนนิ้วให้รำคาญที่เรียกกันว่า "แหวน" น่ะ มันมีความจำเป็นขนาดไหนเหรอ ถึงต้องซื้อกันมาเป็นหมื่นเป็นแสน มันคือเครื่องประดับใช่ไม๊คับ มันคือเครื่องมือที่ใช้บอกสถานะและตำแหน่งทางสังคมใช่ไม๊คับ เหมือนกันเลย ลาโยลของผมก็มีวัตถุประสงค์เดียวกันเลย มีประโยชน์กว่าอีก
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น